Wie goud, zilver of sieraden verkoopt, wil zeker weten dat het goed wordt beoordeeld. Daarom controleren wij elk voorwerp met meerdere tests. Per productsoort (zoals sieraden, munten of baren) verschilt het welke tests relevant zijn. Een deel van de tests is gebaseerd op vaste eigenschappen van edelmetaal, zoals gewicht, dichtheid en geleiding. Deze zijn meetbaar en komen uit natuurkunde en chemie.
Andere tests zijn praktische controles die in de markt veel worden gebruikt, zoals kijken, luisteren en vergelijken. Door deze te combineren ontstaat er een goed beeld van de echtheid.
Het eerste wat we doen zijn visuele controles. Veel van deze controles kun je ook zelf doen. We bekijken het voorwerp en letten op details zoals keurmerken, kleur en slijtage. Met een loep maken we kleine kenmerken zichtbaar, zoals stempels of beschadigingen.
Het kan voorkomen dat we producten uit de verpakking halen. Verpakkingen kunnen namelijk worden nagemaakt. Door het product zelf te bekijken, krijgen we een beter beeld. In sommige gevallen geeft de verpakking juist de echtheid van het product aan, zoals bij bepaalde goudbaren met een certificaat, verzamelmunten of een PCGS gegrade (door een onafhankelijke instantie beoordeeld op echtheid) munt in een capsule.
Goud en zilver zijn niet magnetisch. Blijft een voorwerp plakken aan een magneet? Dan weten we dat het geen goud of zilver is. Wij voeren deze test uit met een heel sterke magneet, dit is niet met een simpele magneet uit te voeren. Maar niet alles wat niet magnetisch is, is automatisch echt goud of zilver. Er zijn ook andere metalen die niet magnetisch zijn. Daarom doen we altijd meerdere tests.
Elke munt en baar heeft een vast gewicht en vaste afmetingen. We wegen het product nauwkeurig op een geijkte weegschaal en meten het met een schuifmaat. Wijken gewicht en formaat af? Dan is dat een signaal dat er iets niet klopt.
Goud heeft een hoge dichtheid. Die wijkt nauwelijks af. Sommige vervalsingen gebruiken metalen die hier dichtbij zitten. Door precies te meten kunnen we toch verschil zien.
Met een toetssteen en een speciale vloeistof, het “koningswater”, testen we het gehalte goud of zilver. Koningswater is een vloeistof die bestaat uit salpeterzuur (HNO3) en geconcentreerd zoutzuur (HCl). We maken met het voorwerp een streep op de steen en druppelen daar vloeistof op. Blijft de streep zichtbaar? Dan is het goud of zilver. Verandert of verdwijnt de streep? Dan is het gehalte lager of is het geen edelmetaal. Door de verschillende soorten karaatsvloeistof kunnen we het gehalte bepalen.
Met een spectropen controleren we de geleiding van het metaal. Deze pen geeft op een eenvoudige manier een indicatie of het om goud of zilver gaat. Deze test is ondersteunend; we gebruiken hem altijd in combinatie met andere methodes.
Edelmetalen hebben een herkenbare klank. Tik je goud of zilver licht aan, dan hoor je een helder en langer geluid. Andere metalen klinken doffer en korter. Deze test passen we voornamelijk toe bij munten en baren.
Als er na alle voorgaande tests nog twijfel is, kunnen we een klein stukje vijlen of het voorwerp doorknippen. Zo zien we of het materiaal van binnen hetzelfde is als aan de buitenkant. Dit doen we alleen als andere tests geen duidelijk antwoord geven en altijd na toestemming van de klant.
Vervalsingen worden steeds beter. Daarom combineren we verschillende tests. Geen enkele test staat op zichzelf en kan volledige duidelijkheid geven. Door meerdere tests te doen, proberen we de echtheid te bepalen en geven we je uiteindelijk een duidelijk en vrijblijvend bod.
